productivity.gr

Σε συνέντευξη του, ο δημιουργός του Facebook, Mark Zuckerberg, υποστήριξε πως “ο κόσμος δεν θέλει να κρατά τα στοιχεία του ιδιωτικά – αντίθετα, η νέα πραγματικότητα δείχνει πως όλοι θέλουν να μοιράζονται τα πάντα με τους πάντες” (ελεύθερη, όχι-απόλυτα-πιστή απόδοση όσων είπε).

Εδώ, λοιπόν, θα πρέπει να… ρίξω λίγο το επίπεδο, από λεκτικής άποψης (διότι από εννοιολογικής και ιδεολογικής, έχει ήδη “πιάσει πάτο”) και να πω: “Δε μας παρατάς ρε Ζούκερμπεργκ, που ξαφνικά έγινες Mentalist”! Αλλά δεν φταίει αυτός, α, όχι… Εμείς φταίμε. Ω, ναι!

Το σχόλιο του κ. Zuckerberg έχει ως αφορμή τον τρόπο με τον οποίο αντιμετώπισαν τα πλήθη την αλλαγή στην πολιτική διαχείρισης προσωπικών δεδομένων του Facebook. Εν συντομία, το Facebook άλλαξε, και κάποια στιγμή εμφάνισε ένα μήνυμα του στυλ “σε πειράζει αν όλοι βλέπουν όλα τα στοιχεία σου; Αν ναι, άλλαξε τις ρυθμίσεις”. Οι περισσότεροι δεν έδωσαν σημασία, και ο κ. Zuckerberg έβγαλε το πανέξυπνο συμπέρασμα πως, άρα, δεν έχουν πρόβλημα με το αντίστοιχο του να… γεμίσουν το σπίτι τους με κάμερες (υπερβάλω μεν, ικανό τον έχω δε).

Οι κακοί οι λύκοι

Αυτό που δείχνει να καταλαβαίνει (και να εκμεταλλεύεται στο έπακρο) ο φίλτατος κ. Zuckerberg είναι πως η πλειοψηφία του κόσμου δεν ενδιαφέρεται. Δεν γνωρίζει τις λεπτομέρειες και δεν καταλαβαίνει τις όποιες συνέπειες. Και για αυτό μπορούν να χαρακτηριστούν ως… “θύματα”! Γιατί;

Γιατί μαμά;

Διότι όχι μόνο δεν μπορούν να συνειδητοποιήσουν τις συνέπειες των κινήσεων τους, μα αρνούνται και πεισματικά να μάθουν το οτιδήποτε. Χμμ… Κάπως γενικό αυτό. Ας το επαναπροσδιορίσω: αρκετοί αρρέσκονται στο να κατεβάζουν πειρατικά προγράμματα και παιχνίδια. Αγαπημένο χόμπι των “κακόβουλων χρηστών” (ο όρος πολλές φορές είναι λάθος: απατεώνες είναι, που θέλουν να… “κάνουν τη δουλειά τους”) είναι να “κολλάνε” ιούς στα cracks, τα patches, τα keygens. Ο χρήστης-θύμα, λοιπόν, κατεβάζει ένα κομμάτι πειρατικού λογισμικού, κολλάει δυο-τρεις ιούς, και μετά επαναλαμβάνει τη διαδικασία μέχρι το PC του να παραδόσει το πνεύμα. Τότε, πηγαίνει στον Χ-Ψ-Ω “γνώστη” και του ζητά να φτιάξει τον υπολογιστή του – διότι ο ίδιος δεν γνωρίζει πώς να το κάνει, ούτε ενδιαφέρεται να μάθει. Όταν ο “γνώστης” του επισημείνει το σφάλμα του και του λέει πως μάλλον θα πρέπει να προσέχει στο μέλλον, ο “χρήστης-θύμα” αρνείται πεισματικά το λάθος του. Αυτός δεν έκανε τίποτα… Τσάμπα software κατέβασε, δεν χτύπησε τον υπολογιστή με βαριοπούλα..! Και εδώ έρχεται το ανεκδιήγητο: παρά τις όποιες προσπάθειες του “γνώστη” να πείσει τον “χρήστη-θύμα” πως το οτι έτρεξε cracks, patches, keygens χωρίς να τα ελέγξει για ιό ήταν ο λόγος που “κλάταρε” ο υπολογιστής, αυτός το αρνείται πεισματικά: “δεν χαλάνε έτσι οι υπολογιστές”, σκέφτεται. Εκεί αρχίζουν οι δικαιολογίες:

• Κάποιος άλλος μου το χάλασε
• Ήταν προβληματικό το Χ εξάρτημα
• Έτσι μου τον πούλησαν

Και τα λοιπά, και τα λοιπά. Πού “κολλάνε” όλα αυτά σε σχέση με τις δηλώσεις του κ. Zuckerberg; Μα… Μιλάμε για τους ίδιους ακριβώς χρήστες! Τους ίδιους που δεν έλεγξαν τις ρυθμίσεις περί “προσωπικών δεδομένων” όταν “μπήκαν” στο Facebook, διότι είχε μεγαλύτερη προτεραιότητα να απαντήσουν στο μήνυμα της Λίτσας, να παίξουν “το παιχνίδι με τα μπαλάκια”, να “ανανεώσουν το status τους”… Δηλαδή, σε αντιστοιχία, “να παίξουν το πειρατικό πρόγραμμα/παιχνίδι”. Η “διαδρομή” δεν είχε σημασία, μονάχα ο στόχος.

Το ταξίδι δεν έχει σημασία. Μόνο ο προορισμός.

Μιλάμε για καθαρά… παιδική νοοτροπία: “θέλω γλυφιτζούρι, και το θέλω τώρα”. Μόνο που όταν ενηλικιώνεται κανείς, συνειδητοποιεί πως “για να πάρει το γλυφιτζούρι” θα πρέπει και να πληρώσει. Για να πληρώσει, θα πρέπει να έχει χρήματα. Για να έχει χρήματα, θα πρέπει να εργάζεται, και ακόμη και τότε, θα πρέπει πρώτα να έχει καλύψει τις υπόλοιπες υποχρεώσεις του για να… του μείνουν χρήματα “για γλυφιτζούρι”.

Στην περίπτωση του Facebook, λοιπόν, για τους περισσότερους -και για την ώρα- δεν υπάρχουν συνέπειες. Δεν υπάρχουν “ιοί και trojans από τα cracks και keygens”, για να χρησιμοποιήσω το προηγούμενο παράδειγμα. Μέχρι, που κάποια στιγμή..:

• Θα δουν τις φωτογραφίες “από εκείνο το πάρτυ” σε θέμα των Times
• Θα βρεθούν σε κατάσταση διαζυγίου επειδή το έτερον ήμισυ διάβασε “εκείνα τα μηνύματα”
• Θα χάσουν τη δουλειά τους επειδή το αφεντικό τους είδε “εκείνο το σχόλιο”

…και τότε, τι θα πουν, άραγε; Ω, ναι… “Εγώ δεν έκανα τίποτα!”… “Το Facebook φταίει!”… “Κάποιος άλλος το έκανε”!

Λίτσα.μπούμ

Έτσι, λοιπόν, ο κ. Zuckerberg δεν φταίει σε τίποτα: απλά, εκμεταλλεύεται την άγνοια του κόσμου “για να κάνει τη δουλειά του”, με αυτό να μεταφράζεται σαν “να επεκτείνει περισσότερο το Facebook και να γεμίσει περισσότερο τις τσέπες του”. Ευθύνη των χρηστών είναι να συνειδητοποιήσουν “τι τρέχει” και να κουνηθούν να αλλάξουν τις όποιες ρυθμίσεις. Διότι, δυστυχώς, μπορεί να υπάρχουν άτομα που να σε βοηθήσουν “να φτιάξεις το πισί που κόλλησε ιό”, αλλά μάλλον θα είναι πολύ, πολύ δυσκολότερο να βρεις κάποιον να σε βοηθησει να γλυτώσεις από τη ζημιά του “να βγουν τα άπλυτα σου στη φόρα” επειδή “σε περίμενε η Λίτσα για chat”…

[quote url=http://news.cnet.com/8301-17852_3-10431741-71.html?tag=digg2 title=Zuckerberg: I know that people don't want privacy | Technically Incorrect - CNET News]And in it, around the three-minute mark, he says: “People have really gotten comfortable not only sharing more information and different kinds, but more openly and with more people. That social norm is just something that has evolved over time.”[/quote]