Εταιρικοί περιορισμοί: σκέτο… ανέκδοτο!

Eggistentialsim   XIX  / Under PressureΈνα πολύ ενδιαφέρον post από τον Rick Jelliffe στο blog που διατηρεί στην O’Reilly Community, μου θύμισε τις δικές μου… “περιπέτειες” μέσα σε εταιρείες όπου έπρεπε να εργαστώ ως “συντάκτης τεχνικών θεμάτων”, ταυτόχρονα υπακούωντας (θεωρητικά) στους “περιορισμούς ασφαλείας” που, για λόγους ασφαλείας, επιβάλλονταν στον υπολογιστή μου.

Λίγο “inside info”, λοιπόν: δεν-υπάρχει-ασφάλεια. Όχι, τουλάχιστον, όταν πρέπει να γράψεις άρθρα για θέματα όπως η δικτύωση διαφορετικών υπολογιστών και συσκευών με παράλληλη αλλά ελεγχόμενη πρόσβαση στο Internet – αφού δεν μπορείς να κάνεις κάτι τέτοιο “πίσω” από ένα “εταιρικό firewall”. Δεν μπορείς να γράψεις θέματα για επεμβάσεις στη Registry αν δεν έχεις πλήρη πρόσβαση στον υπολογιστή όπου εργάζεσαι.

Ευτυχώς, τόσο στην πιο πρόσφατη “εσωτερική” εργασία μου, στο PC World, όσο και παλαιότερα, στην Compupress S.A. και τα Computer Για Όλους, PC Master, CineFan (και άλλα, και άλλα..!), πάντα “τα βρίσκαμε” συντάκτες-με-υπεύθυνους-ασφαλείας και ανακαλύπταμε μια λύση με την οποία θα μπορούσαμε όλοι να κάνουμε τη δουλειά μας και να… συνυπάρξουμε αρμονικά. Ακόμη και αν αυτό σήμαινε πως “θα στήναμε μια dial-up ξεχωριστά από το εταιρικό δίκτυο και θα στήναμε δεύτερο δίκτυο παράλληλα”.

Στο άρθρο του κ. Jelliffe, όμως, περιγράφονται πολύ-πολύ χειρότερες καταστάσεις, σε εταιρείες όπου οι τεχνικοί μοιάζουν πιο “αποκομμένοι” από τους εργαζόμενους. Ενώ, λοιπόν, μπορεί να φανεί σε κάποιους πως αυτό που περιέγραψα παραπάνω αποτελεί “ρίσκο ασφαλείας”, κάτι τέτοιο δεν ισχύει: δείχνει, απλά, πως αξιώθηκα να εργαστώ σε εταιρείες που αναγνώριζαν πως χρειάζεσαι τους κατάλληλους πόρους για να κάνεις τη δουλειά σου. Στις εταιρείες που έμμεσα αναφέρει ο κ. Jelliffe, οι εργαζόμενοι αναγκάζονται να… “σπάνε” PDFs για να αντιγράφουν κείμενα (που ζητούνται από την εργασία τους), να… τρέχουν από “φλασάκια” λύσεις επεξεργασίας γραφικών, να… μοιράζονται τους κωδικούς τους. Γιατί; “Για να βγει η δουλειά”. Η “δουλειά” που “δεν βγαίνει” με τους εταιρικούς περιορισμούς, μα που ο εργοδότης περιμένει, ούτως ή άλλως, “να βγει”. Τώρα, φταίνε οι απλοί εργαζόμενοι; Οι τεχνικοί; Τα αρκουδάκια Πάντα; Το θέμα σηκώνει πολύ συζήτηση.

Αφηστε σχολιο