Μόλις κυκλοφόρησε “αυτό που αναφέρω στον τίτλο” και… Wow… Απλά… Ω… Ωωω… Το trailer δεν υπάρχει ακόμη σε embeddable μορφή, δεν έχει “ανέβει” στο YouTube και δεν μπορώ να το ανεβάσω για να το ενσωματώσω στο post (λόγω αργής σύνδεσης, sorry). Μπορείτε να το δείτε -και κατεβάσετε σε υψηλότατη ανάλυση- από εδώ.
Σημειώνω πως είχε κυκλοφορήσει και παλαιότερα ένα trailer (που είχα αναρτήσει και εδώ), που είχε προβληθεί στην ComicCon. Εκείνο, όμως, για κάποιο περίεργο λόγο, δεν έμοιαζε τόσο με “σκηνές από πραγματική ταινία”, όσο με… “εισαγωγή από παιχνίδι σε κονσόλα”. Και δεν μας έδειχνε και τόσα στοιχεία σχετικά με τον ίδιο τον κόσμο του Tron. Το νέο trailer, από την άλλη… Ας το επαναλάβω για μια ακόμη φορά: wow, ή στην Ελληνικήν, “εντελώς γουάου”. Κυκλοφορεί, αν όλα πάνε καλά, τον Οκτώβριο του έτους.
[note]Για όσους δεν το γνωρίζουν και δεν έχουν δει την πρώτη, κλασσική πια ταινία, Tron, το σενάριο της αφορούσε έναν σχεδιαστή παιχνιδιών που με κάποιον τρόπο “απορροφάται” στον κόσμο του υπολογιστή και του τίτλου που σχεδίαζε και κινείται “μέσα” σε αυτόν, προσπαθώντας να επιστρέψει στον πραγματικό κόσμο. Η ταινία έκανε μια απίστευτη αισθητική πατέντα, ντύνοντας τους πρωταγωνιστές με στολές με “φωσφοριζέ μπογιά” και “χτίζοντας” τον κόσμο της με λάμπες νέον, εφε που στη συνέχεια τονίστηκαν ακόμη περισσότερο στο μοντάζ. Οι περισσότεροι ακόμη νομίζουν πως ό,τι παρουσιαζόταν στην ταινία ήταν εφέ από υπολογιστή, αν και στην πραγματικότητα ήταν “χειροπιαστά”, πανέξυπνα κατασκευασμένα εφέ με “κανονικά υλικά”. Υπολογιστές χρησιμοποιήθηκαν μονάχα για το “κεφάλι του μεγάλου κακού” της ταινίας, που παρουσιάζεται να αιωρείται σε κάποιες σκηνές επάνω από τα, κατά τα άλλα… κανονικότατα σκηνικά της![/note]
[note]Να σημειώσω το πρόσθετο παράδοξο, πως αντίθετα με τις περισσότερες “ταινίες που βασίζονται σε παιχνίδια”, το Tron, ως ταινία, ΔΕΝ βασιζόταν σε υπαρκτό παιχνίδι. Ήταν εκ του μηδενός δημιούργημα… well… των δημιουργών της. ΜΕΤΑ την κυκλοφορία της ταινίας άρχισαν να εμφανίζονται παιχνίδια και κόμικ βασισμένα σε αυτήν, και στο περίφημο παιχνίδι που εμπεριείχε, όπου μονομάχοι σε virtual αρένες έτρεχαν επάνω σε δίκυκλα που “άφηναν πίσω τους μια δέσμη φωτός”, προσπαθώντας να παγιδεύσει ο ένας τον άλλο (κάτι σαν science fiction multiplayer εκδοχή του κλασσικού παιχνίδι “φιδάκι”).[/note]